|
|
Melih Çebi (d. 1990) İstanbul’da yaşıyor ve çalışıyor.
Çebi’nin sanatsal pratiği, dış dünya ile bu dünyanın insanın zihninde ve duygularında bıraktığı izler arasındaki ilişkiyi araştırır. Sanatçı, tüketim kültürünün, geç kapitalizmin, teknolojinin ve dijital kültürün kimliği, arzuyu ve psikolojik deneyimi nasıl şekillendirdiğini inceler. Hafıza, yalnızlaşma, yabancılaşma ve bilinçaltı bu araştırmanın başlıca temaları arasındadır.
Çocukluk, Çebi’nin üretiminde önemli bir referans olmaya devam eder. Erken dönem işlerinde zor konuları çocuksu bir bakışla ele alan sanatçı için çocukluk, zamanla görsel bir dile ve duygusal bir ize dönüşür. Çizgi film karakterlerini andıran figürler, neşeli renkler ve kara mizah Çebi’nin işlerinde varlığını sürdürür. Önceki figürlerin yüzlerinden eksik olmayan gülümsemelere artık boş bakışlar ve ifadesiz yüzler de eşlik eder. Bu değişim, sanatçının çağdaş yaşamın psikolojik etkilerine duyduğu ilginin giderek belirginleştiğini gösterir.
Çebi, bağ kurma ile yalnızlaşma arasındaki gerilime odaklanır. Sosyal medya her an iletişimde kalmayı vaat ederken tüketim kültürü, insanları kendilerinin farklı versiyonlarını kurmaya ve sergilemeye teşvik eder. Sanatçı, bu beklentilerin nasıl içselleştirildiğini ve insanların hem kendilerini algılama hem de başkalarıyla ilişki kurma biçimlerini nasıl etkilediğini inceler.
Çebi’nin tekrar eden karakterleri, kişisel deneyim ile ortak duygular arasında gidip gelen, anlamı açık uçlu figürlerdir. Bu figürlerde mizah ve kaygı, çekicilik ve rahatsızlık, masumiyet ve yabancılaşma bir araya gelir. Çebi, incelediği kültürün parlak renklerini, tanıdık imgelerini, tüketim nesnelerini ve cilalı yüzeylerini kullanır. Eserlerin görsel cazibesi, ele aldıkları çelişkilerin bir parçası hâline gelir.
Akrilik, yağlı boya, karışık teknik ve epoksiyle çalışan Çebi, yüzey ile yüzeyin altında yatan psikolojik deneyim arasındaki ilişkiyi araştırır. Epoksinin sentetik parlaklığı, çekiciliği kadar yapaylığı da hissedilen bir yüzey yaratır. Çebi’nin işleri bu yüzeyler aracılığıyla benliğimizin ne ölçüde çevremiz tarafından biçimlendiğini, sürekli iletişim hâlinde olmanın bağ kurmayı nasıl etkilediğini ve dış dünyanın iç yaşamımıza nasıl sızdığını sorgular.
Çebi’nin seçili kişisel ve karma sergileri arasında KĪMIYĀ – The Alchemist’s Assembly, Mahalla Festivali, Büyük Valide Han, İstanbul, Türkiye (2026); Eve Dönüş, PİLOT, İstanbul, Türkiye (2026); Can’t Come, Still Emerging, PİLOT, İstanbul, Türkiye (2025); Baby on Board, PİLOT, İstanbul, Türkiye (2023); X-topia – Antik Gelecekler: Her Şey Zaman’a Ait, İstanbul Arkeoloji Müzesi, İstanbul, Türkiye (2022); AFOM – Pop-Up Sanat Sergisi, Sameheads, Berlin, Almanya (2022); Flowers in December, Büyükdere35, İstanbul, Türkiye (2022); AFOM – A Friend of Mine, İstanbul, Türkiye (2022); FAM – Nabız, İstanbul, Türkiye (2020); Summer Love, EKAV Eğitim Kültür Araştırma Vakfı, İstanbul, Türkiye (2018); Lee Make History, İtalya (2011) bulunur.